باد می آید باد می آید و موهای من را آرام آرام می بردکچل می شوم و تو روی سرم با خوشحالی یک پنجره می کشی
+وقت، وقت ـ رفتن است با یک عالمه چمدان ـ کهنه و کسل که حتی حوصله تکان خوردن هم ندارند و دوست دارند در این وقت های رفتن، دسته شان پاره باشد
