تبليغاتX
گاه نوشت
گاه نوشت
اینجا گاهی فکری نوشته می شود
دوشنبه بیست و سوم دی 1387

 

 

 

به تو نگفتم که دارم کتاب دیگری  می نویسم. که تو در صفحه دوم اش شروع می شوی، همانقدر آزاد، که هستی. تو به این صفحه تعلق نداری، تو به بیست و سه صفحه دیگر و حتی به من هم تعلق نداری . فضای خالی بین خط ها هم مثل درون توست، آزاد و سفید مثل برف و وقتی می باری من می ایستم تا بدنم و حتی درونم از تو پر شود
و این عشق پررنگ تر می شود : معجزه هم تو را تکرار نمی کند !

 

 

 

 

 

 

یکشنبه بیست و دوم دی 1387
 

 

 

حافظه وسیله ای است عجیب تر از آنچه فکرش را می کردم. نه فقط چیزی را که آدم خوش ندارد به یاد بیاورد بلکه حتی چیزی را هم که ندانسته عذابش می دهد فراموش می کند.

 

شب دراز/میشل دئون